„Już zawsze będziesz odpowiedzialny za to, co oswoiłeś.”
(Antoine de Saint-Exupéry)

Luleczko, bardzo nam Ciebie brakuje!
Byłaś naszą najlepszą Przyjaciółką. Przez 7 lat towarzyszyłaś nam w codziennych sprawach i czynnościach, chodziłaś za nami krok w krok, jakbyś bała się, że znowu się zgubisz…

Nie wiemy, co działo się z Tobą, zanim pojawiłaś się na naszej drodze i Cię pokochaliśmy. Mamy jednak nadzieję, że życie z nami wynagrodziło Ci każdą krzywdę, jaka Ci się wcześniej przydarzyła.

Wciąż nie możemy uwierzyć, że Cię już nie ma. Czasem słyszymy, jak ostrzysz pazurki. Wydaje się nam, że wystarczy odsunąć krzesło, na którym zwykle spałaś. Nadal zamykamy drzwi od szaf… Wzrok sam ucieka w Twoje ulubione miejsca w domu — w nadziei, że jeszcze choć przez chwilę Cię tam zobaczymy.

Kiedy otwieramy drzwi, mamy wrażenie, że stoisz za nimi i czekasz — jak zawsze, gdy ktoś z nas wracał do domu. Niestety, nikt już nie wybiega nam na powitanie. Nie możemy Cię przytulić, choć bardzo byśmy tego chcieli.

W pamięci pozostało tyle pięknych wspomnień. Umiałaś nas rozbawić, pocieszyć i wzruszyć. Twoje mruczenie ocieplało nam każdy dzień. Dziękujemy Ci za miłość, jaką nas obdarzyłaś! Wszyscy bardzo za Tobą tęsknimy — za Twoimi zielonymi oczkami, za jedwabistym, ciepłym futerkiem…

Z bezradności słuchamy nagrań z Twoim mruczeniem, oglądamy wspólne filmy i zdjęcia. Te beztroskie chwile dziś są jeszcze cenniejsze.

Byliśmy razem do końca — ostatni pocałunek, ciepłe słowo, trzymanie za łapkę… Zasnęłaś spokojnie, otoczona naszą miłością.

Zadbaliśmy, by nasza mała Przyjaciółka została potraktowana z godnością również po śmierci. Dziękujemy Panu Sokołowskiemu za słuszną i potrzebną inicjatywę stworzenia takiego miejsca dla naszych mniejszych braci. Lulcia wróciła dziś do nas i jej duch będzie już zawsze z nami.

Luleczko, nasz ukochany kotku, nasz mały futrzasty Druhu — wierzymy, że za Tęczowym Mostem nie brakuje Ci towarzystwa, pudełek, szaf i spacerków.
Czekaj na nas, ale nie miej czasu na tęsknotę.
Bardzo Cię kochamy.
Na zawsze masz miejsce w naszych sercach.

Twoi Opiekunowie – Marta i Darek